Μαζί τους είμαι εγώ.

Μαζί τους υπήρξα παιδί. Στρίμωξα το κορμί μου πλάι στο δικό τους στην πρώτη σχολική προσευχή. Ξεχώρισα τα ονόματά τους μέσα σε τόσων άλλων συμμαθητών – λες κι ήταν της μοίρας γραφτό να σημειωθούν με μελάνι ανεξίτηλο σε μια εκλεκτή λίστα της καρδιάς μου. Μοιράστηκα μαζί τους το πρώτο μου επαγγελματικό γραφείο – το θρανίο... Continue Reading →

Κι όμως, τα θυμόμουν όλα.

Με κοίταξες θιγμένος. «Ξέχασες τι περάσαμε μαζί;», με ρώτησες.  «Δεν ξεχνάω τίποτα», σου απάντησα. Και το εννοούσα. Τα θυμόμουν όλα. Την γνωριμία μας - παιδιά ακόμα· την υπόλοιπη παρέας μας, που μέσα της είχες μια ξεχωριστή θέση για μένα· τ’ ατελείωτα γέλια μας, που έκαναν πιο γλυκιά μια κουραστική μέρα· τα ταξίδια μας, που ομόρφαιναν... Continue Reading →

Εμείς διαφέραμε, θυμάσαι;

Για τα ταξίδια που είχαμε υποσχεθεί ότι θα πάμε. Για τις ευχές που τραγουδήσαμε παρέα. Για τα δύσκολα που μας έβρισκαν πιασμένους σφιχτά από το χέρι. Για τις βόλτες που κάναμε στα ίδια μονοπάτια. Για τα όνειρα που σχεδιάζαμε σε ένα κοινό μέλλον.

Σε όσα τώρα χτίζονται.

«Ο νέος είναι ωραίος, μα ο παλιός είναι αλλιώς». Ενστερνιζόμενοι το λαϊκό αυτό ρητό, συνηθίζουμε να αφιερώνουμε ολόκληρες συζητήσεις - και κατ’ επέκταση ολόκληρα κείμενα –  στις μακροχρόνιες φιλίες μας. Και όχι αδίκως. Είναι πολύ δύσκολο να συναντάμε ανθρώπους στα παιδικά ή εφηβικά μας χρόνια και η σχέση μας μαζί τους να διατηρείται και στην... Continue Reading →

Αχάριστος μην γίνεσαι.

Εκείνους που σου αφιέρωσαν ώρες απ’ τη ζωή τους, ποτέ μη τους προδώσεις. Γιατί σου χάρισαν απλόχερα τον χρόνο που δεν είχαν. Χέρια που σ’ αγκάλιασαν στις δύσκολες στιγμές σου, πάντα να τα φροντίζεις. Γιατί στα εύκολα όλοι παρόντες είναι. Τηλέφωνα που κάλεσες όταν ανάγκη είχες, να τα θυμάσαι κι όταν εκείνα σε ζητούν. Γιατί... Continue Reading →

Σε σένα που με πρόδωσες.

Σου έδωσα πολλά. Δεν λέω τα πάντα ,γιατί δεν μου αρέσουν τα ψεύτικα μεγάλα λόγια – μου θυμίζουν εσένα. Στάθηκα δίπλα σου, όταν όλοι οι άλλοι έστεκαν χιλιόμετρα μακριά σου. Θυσίασα ώρες από τον πολύτιμο χρόνο μου για να σ’ ακούσω και να σου δώσω συμβουλές. Για να σε προστατεύσω. Σου δώρισα στιγμές γεμάτες στοργή,... Continue Reading →

Μαζί με ένα «ευχαριστώ».

Ναι, σε σένα μιλώ. Σε σένα που η μοίρα ένωσε κάποια στιγμή τα μονοπάτια των ζωών μας και μας ανέθεσε ένα πολύτιμο μα δύσκολο εγχείρημα… Να χτίσουμε μαζί το πιο απαιτητικό οικοδόμημα. Εκείνο που ονομάζεται «φιλία»… Σε ξέρω αρκετά  χρόνια πλέον. Έχουμε περάσει πολλά. Μιλάμε συχνά. Πάμε βόλτες. Όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν στα... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑