Λέγε με … »Κορόνα».

Η αρχική σου σελίδα έχει καταντήσει πιο γραφική κι απ’ το «τίποτα» της νευριασμένης γυναίκας. Τα δημοσιεύματα κυμαίνονται ανάμεσα στα κουλουράκια που έφτιαξε η γειτόνισσα μαζί με την μικρή της σε μια απέλπιδα προσπάθεια να την απασχολήσει, στις προτροπές της καμπάνιας του #μένουμε_σπίτι, στις ανεύθυνες «επαναστάσεις» όσων ξεμύτισαν,  και –φυσικά!- στη συνεχιζόμενη ειδησεογραφία που φέρει... Continue Reading →

Πρωτοχρονιά

Να μάθεις. Ουσιαστικά κι ατέρμονα· μ’ έναν τρόπο που λίγες φορές μαθαίνουν οι άνθρωποι. Να ταξιδέψεις σε κόσμους φανταστικούς και υπαρκτούς κι έπειτα, να αποπειραθείς να γνωρίσεις λίγο και το μέσα σου· αξίζει η διαδρομή. Να δημιουργήσεις. Εκστατικά και ψυχωμένα· μ’ έναν τρόπο που σπουδαία δημιουργούν οι άνθρωποι. Να γράψεις ποιήματα, να εφεύρεις μια πατέντα,... Continue Reading →

Σ’ αγαπώ, μπαμπά. Κι εσένα το ίδιο, μαμά.

Πρώτη μέρα χωρίς βοηθητικές. //Το πέλμα μου αγγίζει το πετάλι δειλά.// Μια άτσαλη στραβοτιμονιά – άλλη μια// και δυο γόνατα ματωμένα// ριγμένα παραπονιάρικα στο κράτημά σου.//Κι απόψε, πάλι δακρύζω στην αγκαλιά σου,//γιατί με πλήγωσε, μπαμπά.//Πονάω, μπαμπά. Όλα αλλάζουν, μαμά· ούτε εγώ δεν μένω ίδια.//Τα φτερά μου μεγαλώνουν απότομα//και με καλούνε να πετάξω//-πού περιθώρια για αντιρρήσεις;//Μα... Continue Reading →

Οι δαίμονες είναι για να ξορκίζονται.

Προσπαθούσα μάταια να σταματήσω το αριστερό μου πέλμα, που κουνιόταν νευρικά μπροστά από την πολυθρόνα, ενώ σενάρια χοροπηδούσαν άτακτα στο κεφάλι μου. Τι θα έλεγα σ’ έναν άγνωστο; Τι εντύπωση θα δημιουργούσε για μένα; Εν τέλει, θα βοηθούσε καθόλου ή τζάμπα όλη αυτή η αγωνία; Η ευγενική φυσιογνωμία της γραμματέως μου έδειξε την πόρτα του... Continue Reading →

Το μόνο που ήθελα ήταν να φεύγω.

Το μόνο που ήθελα ήταν να φεύγω. // Εγώ,// η μόνιμα παρούσα,// η διαρκώς διαθέσιμη,// αποζητούσα μια φυγή.// Σαν να ‘ταν η παραμονή// πάνω απ’ την δύναμή μου. Το μόνο που ήθελα ήταν να φεύγω.// Όλος μου ο κόσμος// // μια ατελείωτη καταιγίδα// κι εγώ ν’ αδυνατώ// να βρω απάγκιο. Το μόνο που ήθελα ήταν... Continue Reading →

Όχι, φίλη μου· δεν είναι όλοι ίδιοι.

Ξεκλειδώνεις την εξώπορτα και εισβάλεις βιαστικά στο αδειανό σου σπίτι. Ενώ εκείνη σφραγίζει πίσω απ’ την γυρισμένη σου πλάτη, εσύ κατευθύνεσαι γοργά προς το υπνοδωμάτιο. Μέσα στην αγαρμποσύνη σου, χτυπάς το χέρι στην άκρη του γραφείου. Μερικά δάκρυα, που ανέμεναν την κατάλληλη αφορμή, ξεχύνονται στα αναψοκοκκινισμένα μάγουλά σου. Τα απομακρύνεις όπως-όπως· δεν είναι ώρες για... Continue Reading →

Φταίει.

Φταίει που απλώνονται τριγύρω μας χέρια βελούδινα, μα εμείς επιλέγουμε να χαρίσουμε χάδια σε νεκρωμένες οθόνες. Φταίει που έρχονται στο διάβα μας ψυχές όμοιες με χρυσάφι, κι εμείς συνεχίζουμε να αποκοιμιόμαστε αγκαλιά με τις μοναξιές μας. Φταίει που περιτριγυριζόμαστε από τοπία ανεξερεύνητα και παραμένουμε σφηνωμένοι στις βολικές μας καρεκλίτσες. Φταίει που διαθέτουμε θησαυρούς συναισθημάτων, κι... Continue Reading →

Μέσ’ στο σκοτάδι φωλιάζει το φως σου.

«Σου ορκίζομαι πώς έψαξα πολύ· σήμερα -γι’ άλλη μια φορά-  σεργιάνισα νοητά στα λεξικά όλου του κόσμου, μα δεν κατάφερα να βρω τις λέξεις, που περιγράφουν όσα αναβλύζουν από μέσα μου, κάθε που αντικρίζω τη θωριά σου. Δεν ξέρω πόση ώρα στέκομαι πετρωμένος στην ίδια θέση. Τα δάχτυλα των ποδιών μου ακουμπούν ανεπαίσθητα στο πάτωμα... Continue Reading →

Παντού μέσα σου και πουθενά τριγύρω.

Κοντεύει 21.00. Το κορμί σου έχει ριχθεί νωχελικά στο κρεβάτι κι εσύ χαζεύεις την αρχική σελίδα σε Facebook και Instagram. Σκάει μήνυμα απ’ τον κολλητό, που σε πληροφορεί πώς θα περάσει με τ’ αμάξι σε κάνα μισάωρο. «Θα το κάψουμε απόψε, αδερφέ!». Πρέπει ν’ αρχίσεις να ετοιμάζεσαι, αν και αισθάνεσαι έναν αδιόρατο κόμπο κοντά στο... Continue Reading →

Κουβέντες για «μεγάλους».

Θυμάσαι πόσο διαφορετικά ήταν όλα, όταν ήσουν παιδί; Δεν δίσταζες λεπτό να ντύσεις με λέξεις ό, τι κρυβόταν στην ψυχή σου. Έπιανες έναν αθώο αυθορμητισμό απ’ το χέρι και γέμιζες τον κόσμο αλήθειες. Παραπονιόσουν με συννεφιασμένα βλέμματα, όταν κάτι σε δυσαρεστούσε · γελούσες τρανταχτά, κάθε που χαμογελούσε η ψυχή σου · φώναζες απειλητικά, καθώς ξένα... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑